زن عشق می كارد و كینه درو می كند.

دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر.

می تواند تنها یك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستی.

برای ازدواجش در هر سنی اجازه ولی لازم است و تو هر زمان بخواهی به لطف قانونگذار می توانی ازدواج كنی.

در محبسی به نام بكارت زندانی است و تو ... .

او كتك می خورد و تو محاكمه نمی شوی.

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می كنی.

او درد می كشد و تو نگرانی كه كودك دختر نباشد.

او بی خوابی می كشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی.

او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر.

و هر روز او متولد می شود؛ عاشق می شود؛ مادر می شود؛ پیر می شود و می میرد.

و قرن هاست كه او؛ عشق می كارد و كینه درو می كند چرا كه در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت زمان جوانی بر باد رفته اش را می بیند و در قدم های لرزان مردش؛ گام های شتابزده جوانی برای رفتن و درد های منقطع قلب مرد؛ سینه ای را به یاد می اورد كه تهی از دل بوده و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می كند.

و اینها همه كینه است كه كاشته می شود در قلب مالامال از درد، و این  رنج است.

                                                                                                      دکتر علی شریعتی