امروز، هنگام آمدن به خانه، با ماشین شخصی آمدم و جالب اینکه راننده آن زن بود. همینطور که در صندلی عقب، کنار دو آقای دیگر، جا خوش کرده بودم، به این فکر می کردم که واقعا باید به دل و جرات این زن آفرین گفت. شخصیت اینگونه انسانها، مرا تحت تاثیر قرارمی دهد. اکثرهمسن و سالهای این خانم، در آن موقع شب، اگر کار خلافی نمی کردند!، کار چندان به درد بخوری هم انجام نمی دادند. مثل پرسه زدن در پاساهای بزرگ تهران که دست بر قضا یکی از آنها، به خانه ما نزدیک است. به هر حال برای در آوردن نان، هزار راه وجود دارد، یکی از آنها، راننده تاکسی شدن!